Synonym: abdanken
| Aussprache | /tsuˈrʏktreːtən/ |
|---|---|
| Trennung | zu·rück·tre·ten |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) rücktrete zu | (ich) rücktrat zu |
| (du) rücktrittst zu | (du) rücktratest zu, rücktratst zu |
| (er) rücktritt zu | (er) rücktrat zu |
| (wir) rücktreten zu | (wir) rücktraten zu |
| (ihr) rücktreten zu | (ihr) rücktratet zu |
| (sie) rücktreten zu | (sie) rücktraten zu |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) rücktrete zu | (ich) rückträte zu |
| (du) rücktretest zu | (du) rückträtest zu |
| (er) rücktrete zu | (er) rückträte zu |
| (wir) rücktreten zu | (wir) rückträten zu |
| (ihr) rücktretet zu | (ihr) rückträtet zu |
| (sie) rücktreten zu | (sie) rückträten zu |
| Imperativ | |
| (du) tritt zurück | |
| (ihr) rücktreten zu | |
| rücktreten Sie zu | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| zurücktretend | (sein) zurückgetreten |
| Afrikaans | afdank; afstand doen van |
|---|---|
| Englisch | abdicate; resign |
| Esperanto | abdiki |
| Niederländisch | aftreden; afstand doen; afstand doen van |