| Wortart | Verb |
|---|
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) quieke | (ich) quiekte |
| (du) quiekst | (du) quiektest |
| (er) quiekt | (er) quiekte |
| (wir) quieken | (wir) quiekten |
| (ihr) quiekt | (ihr) quiektet |
| (sie) quieken | (sie) quiekten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) quieke | (ich) quiekte |
| (du) quiekest | (du) quiektest |
| (er) quieke | (er) quiekte |
| (wir) quieken | (wir) quiekten |
| (ihr) quieket | (ihr) quiektet |
| (sie) quieken | (sie) quiekten |
| Imperativ | |
| (du) quieke | |
| (ihr) quiekt | |
| quieken Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| quiekend | (haben) gequiekt |
| Englisch | squeak |
|---|---|
| Esperanto | kviki |
| Färöerisch | láta; syngja |