Synonyme: anerkennen, wiedererkennen
| Aussprache | /ɛrˈkɛnən/ |
|---|---|
| Trennung | er·ken·nen |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) erkenne | (ich) erkannte |
| (du) erkennst | (du) erkanntest |
| (er) erkennt | (er) erkannte |
| (wir) erkennen | (wir) erkannten |
| (ihr) erkennt | (ihr) erkanntet |
| (sie) erkennen | (sie) erkannten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) erkenne | (ich) erkennte |
| (du) erkennest | (du) erkenntest |
| (er) erkenne | (er) erkennte |
| (wir) erkennen | (wir) erkennten |
| (ihr) erkennet | (ihr) erkenntet |
| (sie) erkennen | (sie) erkennten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| erkennend | (haben) erkannt |
| Dänisch | genkende |
|---|---|
| Englisch | recognize |
| Esperanto | rekoni |
| Färöerisch | kenna aftur |
| Französisch | reconnaître |
| Italienisch | riconoscere |
| Latein | accognoscere |
| Niederdeutsch | herkennen |
| Niederländisch | herkennen; onderkennen |
| Papiamento | rekonosé |
| Polnisch | rozpoznać; uznać |
| Portugiesisch | reconhecer |
| Russisch | узнавать; узнать |
| Saterfriesisch | anärkanne; wierkanne |
| Spanisch | reconocer |
| WestFriesisch | erkenne |