| Trennung | de·men·tie·ren |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) dementiere | (ich) dementierte |
| (du) dementierst | (du) dementiertest |
| (er) dementiert | (er) dementierte |
| (wir) dementieren | (wir) dementierten |
| (ihr) dementiert | (ihr) dementiertet |
| (sie) dementieren | (sie) dementierten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) dementiere | (ich) dementierte |
| (du) dementierest | (du) dementiertest |
| (er) dementiere | (er) dementierte |
| (wir) dementieren | (wir) dementierten |
| (ihr) dementieret | (ihr) dementiertet |
| (sie) dementieren | (sie) dementierten |
| Imperativ | |
| (du) dementiere | |
| (ihr) dementiert | |
| dementieren Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| dementierend | (haben) dementiert |
| Englisch | repudiate; belie |
|---|---|
| Esperanto | dementi |
| Färöerisch | avsanna |
| Katalanisch | desmentir |
| Niederländisch | ontkennen; tegenspreken; dementeren |
| Portugiesisch | desmentir |
| Spanisch | desmentir |