| Aussprache | /ˈapʃtaʊbən/ |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) abstaube | (ich) abstaubte |
| (du) abstaubst | (du) abstaubtest |
| (er) abstaubt | (er) abstaubte |
| (wir) abstauben | (wir) abstaubten |
| (ihr) abstaubt | (ihr) abstaubtet |
| (sie) abstauben | (sie) abstaubten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) abstaube | (ich) abstaubte |
| (du) abstaubest | (du) abstaubtest |
| (er) abstaube | (er) abstaubte |
| (wir) abstauben | (wir) abstaubten |
| (ihr) abstaubet | (ihr) abstaubtet |
| (sie) abstauben | (sie) abstaubten |
| Imperativ | |
| (du) staube ab | |
| (ihr) abstaubt | |
| abstauben Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| abstaubend | (haben) abgestaubt |
| Dänisch | støve af |
|---|---|
| Englisch | dust |
| Esperanto | senpolvigi |
| Niederländisch | stoffen; afstoffen; stof afnemen |
| Polnisch | odkurzać |
| Saterfriesisch | oustubje |
| Spanisch | quitar el polvo; quitar el polvo a |
| WestFriesisch | ôfstofje |