Synonyme: brechen, abbrechen
| Aussprache | /ˈaʊ̯fbrɛçən// |
|---|---|
| Trennung | auf·bre·chen |
| Wortart | Verb |
| Afrikaans | breek |
|---|---|
| Dänisch | brække; bryde; afbryde |
| Englisch | break; crack |
| Englisch (Altenglisch) | brecan |
| Esperanto | rompi |
| Färöerisch | bróta |
| Finnisch | särkeä |
| Französisch | briser; rompre; violer; casser |
| Italienisch | rompere; spezzare |
| Jamaikanisches Kreolisch | mash |
| Katalanisch | rompre; trencar |
| Latein | rumpere |
| Luxemburgisch | briechen |
| Malaiisch | mempecahkan; pecahkan |
| Niederdeutsch | breaken; brekken; braeken |
| Niederländisch | breken; dóórbreken; stukbreken; verbreken |
| Papiamento | bres; kibra |
| Polnisch | łamać; rwać |
| Portugiesisch | partir; quebrar; rasgar; romper |
| Saterfriesisch | breeke; oubreeke; apbreeke |
| Schottisch Gälisch | bris |
| Schwedisch | avbryta; bryta; knäcka |
| Spanisch | quebrar; romper |
| Sranan | broko |
| Suaheli | ‐vunja |
| Thai | ทำแตก; หัก |
| Tschechisch | lámat; rozbít; zlomit |
| WestFriesisch | brekke; ferbrekke; skeine |