Synonyme: brechen, aufbrechen
| Aussprache | /ˈapbrɛçən/ |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) abbreche | (ich) abbrach |
| (du) abbrichst | (du) abbrachst |
| (er) abbricht | (er) abbrach |
| (wir) abbrechen | (wir) abbrachen |
| (ihr) abbrecht | (ihr) abbracht |
| (sie) abbrechen | (sie) abbrachen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) abbreche | (ich) abbräche |
| (du) abbrechest | (du) abbrächest |
| (er) abbreche | (er) abbräche |
| (wir) abbrechen | (wir) abbrächen |
| (ihr) abbrechet | (ihr) abbrächet |
| (sie) abbrechen | (sie) abbrächen |
| Imperativ | |
| (du) brich ab | |
| (ihr) abbrecht | |
| abbrechen Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| abbrechend | (haben) abgebrochen |
| Afrikaans | breek |
|---|---|
| Dänisch | brække; bryde; afbryde |
| Englisch | break |
| Englisch (Altenglisch) | brecan |
| Esperanto | rompi |
| Färöerisch | bróta |
| Finnisch | särkeä |
| Französisch | briser; rompre; violer; casser |
| Italienisch | rompere; spezzare |
| Jamaikanisches Kreolisch | mash |
| Katalanisch | rompre; trencar |
| Latein | rumpere |
| Luxemburgisch | briechen |
| Malaiisch | mempecahkan; pecahkan |
| Niederdeutsch | breaken; brekken; braeken |
| Niederländisch | breken; dóórbreken; stukbreken; verbreken |
| Papiamento | bres; kibra |
| Polnisch | łamać; rwać |
| Portugiesisch | partir; quebrar; rasgar; romper |
| Saterfriesisch | breeke; oubreeke; apbreeke |
| Schottisch Gälisch | bris |
| Schwedisch | avbryta; bryta; knäcka |
| Spanisch | quebrar; romper |
| Sranan | broko |
| Suaheli | ‐vunja |
| Thai | ทำแตก; หัก |
| Tschechisch | lámat; rozbít; zlomit |
| WestFriesisch | brekke; ferbrekke; skeine |