Synonyme: abbrechen, aufbrechen
| Aussprache | /ˈbrɛçən/ |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) breche | (ich) brach |
| (du) brichtst | (du) brachst |
| (er) brich | (er) brach |
| (wir) brechen | (wir) brachen |
| (ihr) brecht | (ihr) bracht |
| (sie) brechen | (sie) brachen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) breche | (ich) bräche |
| (du) brechest | (du) brächest |
| (er) breche | (er) bräche |
| (wir) brechen | (wir) brächen |
| (ihr) brechet | (ihr) brächet |
| (sie) brechen | (sie) brächen |
| Imperativ | |
| (du) brich | |
| (ihr) brecht | |
| brechen Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| brechend | (haben) gebrochen |
| Afrikaans | breek |
|---|---|
| Dänisch | brække; bryde; afbryde |
| Englisch | break |
| Englisch (Altenglisch) | brecan |
| Esperanto | rompi |
| Färöerisch | bróta |
| Finnisch | särkeä |
| Französisch | briser; rompre; violer; casser |
| Italienisch | rompere; spezzare |
| Jamaikanisches Kreolisch | mash |
| Katalanisch | rompre; trencar |
| Latein | rumpere |
| Luxemburgisch | briechen |
| Malaiisch | mempecahkan; pecahkan |
| Niederdeutsch | breaken; brekken; braeken |
| Niederländisch | breken; dóórbreken; stukbreken; verbreken |
| Papiamento | bres; kibra |
| Polnisch | łamać; rwać |
| Portugiesisch | partir; quebrar; rasgar; romper |
| Saterfriesisch | breeke; oubreeke; apbreeke |
| Schottisch Gälisch | bris |
| Schwedisch | avbryta; bryta; knäcka |
| Spanisch | quebrar; romper |
| Sranan | broko |
| Suaheli | ‐vunja |
| Thai | ทำแตก; หัก |
| Tschechisch | lámat; rozbít; zlomit |
| WestFriesisch | brekke; ferbrekke; skeine |