| Aussprache | /ɛrˈtsɛːlən/ |
|---|---|
| Trennung | er·zäh·len |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) erzähle | (ich) erzählte |
| (du) erzählst | (du) erzähltest |
| (er) erzählt | (er) erzählte |
| (wir) erzählen | (wir) erzählten |
| (ihr) erzählt | (ihr) erzähltet |
| (sie) erzählen | (sie) erzählten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) erzähle | (ich) erzählte |
| (du) erzählest | (du) erzähltest |
| (er) erzähle | (er) erzählte |
| (wir) erzählen | (wir) erzählten |
| (ihr) erzählet | (ihr) erzähltet |
| (sie) erzählen | (sie) erzählten |
| Imperativ | |
| (du) erzähle | |
| (ihr) erzählt | |
| erzählen Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| erzählend | (haben) erzählt |
| Afrikaans | vertel |
|---|---|
| Dänisch | fortælle |
| Englisch | relate; tell |
| Esperanto | rakonti |
| Färöerisch | siga frá; greiða frá |
| Finnisch | kertoa |
| Französisch | conter; raconter |
| Isländisch | segja; segja frá |
| Italienisch | raccontare |
| Jamaikanisches Kreolisch | tel |
| Katalanisch | contar; narrar |
| Latein | narrare |
| Niederdeutsch | vertellen; vortellen |
| Niederländisch | debiteren; verhalen; vertellen |
| Norwegisch | fortelle |
| Polnisch | opowiadać |
| Portugiesisch | contar; descrever; narrar |
| Rumänisch | istorisi; nara; povesti |
| Saterfriesisch | fertälle; tälle |
| Schottisch Gälisch | innis |
| Schwedisch | berätta |
| Scots | tell |
| Spanisch | contar; narrar |
| Sranan | fruteri |
| Thai | เล่า |
| Tschechisch | povídat; vypravovat; vyprávět |
| Türkisch | anlatmak |
| Ukrainisch | розповідати |
| Ungarisch | elmond |
| WestFriesisch | ferhelje; fertelle |