Sinonieme: bröckeln, krümeln, abkrümeln
| Uitspraak | /ˈapbrœkəln/ |
|---|
| Woordsoort | werkwoord |
|---|
Vervoeging
| Aantonende wys |
|---|
| Teenwoordige tyd | Verlede tyd |
|---|
| (ich) abbröckele | (ich) abbröckelte |
| (du) abbröckelst | (du) abbröckeltest |
| (er) abbröckelt | (er) abbröckelte |
| (wir) abbröckeln | (wir) abbröckelten |
| (ihr) abbröckelt | (ihr) abbröckeltet |
| (sie) abbröckeln | (sie) abbröckelten |
| Aanvoegende wys |
|---|
| Teenwoordige tyd | Verlede tyd |
|---|
| (ich) abbröckele | (ich) abbröckelte |
| (du) abbröckelst | (du) abbröckeltest |
| (er) abbröckele | (er) abbröckelte |
| (wir) abbröckeln | (wir) abbröckelten |
| (ihr) abbröckelt | (ihr) abbröckeltet |
| (sie) abbröckeln | (sie) abbröckelten |
| Deelwoorde |
|---|
| Teenwoordige deelwoord | Verlede deelwoord |
|---|
| abbröckelnd | (sein) abgebröckelt |