| Parti du discours | verbe |
|---|---|
| Prononciation | /apdiˈkɪə̯r/ |
| Césure | ab·di·keer |
| Présent | Passé |
|---|---|
| abdikeer | - |
| Participe présent | Participe passé |
| abdikerende | geabdikeer |
| albanais | abdikoj |
|---|---|
| allemand | abdizieren; verzichten; sein Amt niederlegen; seine Würde niederlegen; abdanken |
| anglais | abdicate |
| catalan | abdicar; dimitir; renunciar |
| espagnol | abdicar; dimitir |
| espéranto | abdiki |
| féringien | siga valdið frá sær |
| français | abdiquer; se démettre de; renoncer à |
| frison saterland | abdizierje; outonkje |
| grec | απαρνούμαι; εγκαταλείπω; παραιτούμαι |
| hongrois | lemond |
| italien | abdicare |
| latin | abdicare; abire |
| luxembourgeois | ofdanken |
| néerlandais | abdiceren; abdiqueren; troonsafstand doen |
| papiamento | abdiká |
| portugais | abdicar; demitir‐se |
| russe | отречься |
| suédois | abdikera |