| Parti du discours | adjectif |
|---|---|
| Prononciation | /yˈnik/ |
| Césure | uniek |
| Forme attributive | unieke |
|---|
| allemand | einzig |
|---|---|
| anglais | unique |
| anglais (vieil anglais) | ænlic |
| catalan | sol; únic |
| danois | eneste |
| espagnol | único |
| espéranto | unika |
| féringien | frálíkur; einskilaður; stak‐ |
| finnois | ainutlaatuinen |
| français | unique |
| frison occidental | unyk |
| frison saterland | eensich; oankeld |
| italien | solo; unico |
| néerlandais | enig; uniek |
| papiamento | úniko |
| portugais | ímpar; incomparável; único; unigénito; uno |
| suédois | unik |
| tchèque | jediný |
| turc | biriçik |