| Woordsoort | werkwoord |
|---|---|
| Uitspraak | /apdiˈkɪə̯r/ |
| Afbreking | ab·di·keer |
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
|---|---|
| abdikeer | - |
| Tegenwoordig deelwoord | Verleden deelwoord |
| abdikerende | geabdikeer |
| Albanees | abdikoj |
|---|---|
| Catalaans | abdicar; dimitir; renunciar |
| Duits | abdizieren; verzichten; sein Amt niederlegen; seine Würde niederlegen; abdanken |
| Engels | abdicate |
| Esperanto | abdiki |
| Faeröers | siga valdið frá sær |
| Frans | abdiquer; se démettre de; renoncer à |
| Grieks | απαρνούμαι; εγκαταλείπω; παραιτούμαι |
| Hongaars | lemond |
| Italiaans | abdicare |
| Latijn | abdicare; abire |
| Luxemburgs | ofdanken |
| Nederlands | abdiceren; abdiqueren; troonsafstand doen |
| Papiaments | abdiká |
| Portugees | abdicar; demitir‐se |
| Russisch | отречься |
| Saterfries | abdizierje; outonkje |
| Spaans | abdicar; dimitir |
| Zweeds | abdikera |