| Wurdsoarte | tiidwurd |
|---|---|
| Utspraak | /apdiˈkɪə̯r/ |
| Ofbreking | ab·di·keer |
| Notiid | Doetiid |
|---|---|
| abdikeer | - |
| Nomulwurd | Doemulwurd |
| abdikerende | geabdikeer |
| Albaneesk | abdikoj |
|---|---|
| Dútsk | abdizieren; verzichten; sein Amt niederlegen; seine Würde niederlegen; abdanken |
| Esperanto | abdiki |
| Fereuersk | siga valdið frá sær |
| Frânsk | abdiquer; se démettre de; renoncer à |
| Gryksk | απαρνούμαι; εγκαταλείπω; παραιτούμαι |
| Hongaarsk | lemond |
| Ingelsk | abdicate |
| Italjaansk | abdicare |
| Katalaansk | abdicar; dimitir; renunciar |
| Latyn | abdicare; abire |
| Lúksemboarchsk | ofdanken |
| Nederlânsk | abdiceren; abdiqueren; troonsafstand doen |
| Papiamintsk | abdiká |
| Portegeesk | abdicar; demitir‐se |
| Russysk | отречься |
| Sealterfrysk | abdizierje; outonkje |
| Spaansk | abdicar; dimitir |
| Sweedsk | abdikera |