| Part of speech | common noun |
|---|---|
| Pronunciation | /ˈkʊə̯nəŋ/ |
| Hyphenation | ko·ning |
| Plural | konings |
| Diminutive | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| koninkie | koninkies |
| Albanian | mbret |
|---|---|
| Catalan | rei |
| Danish | konge |
| Dutch | koning |
| English | king |
| English (Old English) | frea; cyning; dryhten; ealdor |
| Esperanto | reĝo |
| Finnish | kuningas |
| French | roi |
| German | König |
| Hungarian | király |
| Icelandic | konungur |
| Italian | re |
| Jamaican Patois | king |
| Latin | rex |
| Low German | köäning; koaning |
| Malay | raja |
| Norwegian | konge |
| Portuguese | rei |
| Scots | keeng |
| Scottish Gaelic | rìgh |
| Spanish | rey |
| Swahili | mfalme |
| Swedish | kung; konung |
| Tagalog | harì |
| Turkish | kral |
| Welsh | brenin |
| West Frisian | kening |
| Yiddish | מלך; קעניג |