| Wortart | Substantiv |
|---|---|
| Aussprache | /ˈkʊə̯nəŋ/ |
| Trennung | ko·ning |
| Mehrzahl | konings |
| Verkleinerungswort | |
|---|---|
| Einzahl | Mehrzahl |
| koninkie | koninkies |
| Albanisch | mbret |
|---|---|
| Dänisch | konge |
| Deutsch | König |
| Englisch | king |
| Englisch (Altenglisch) | frea; cyning; dryhten; ealdor |
| Esperanto | reĝo |
| Finnisch | kuningas |
| Französisch | roi |
| Isländisch | konungur |
| Italienisch | re |
| Jamaikanisches Kreolisch | king |
| Jiddisch | מלך; קעניג |
| Katalanisch | rei |
| Latein | rex |
| Malaiisch | raja |
| Niederdeutsch | köäning; koaning |
| Niederländisch | koning |
| Norwegisch | konge |
| Portugiesisch | rei |
| Schottisch Gälisch | rìgh |
| Schwedisch | kung; konung |
| Scots | keeng |
| Spanisch | rey |
| Suaheli | mfalme |
| Tagalog | harì |
| Türkisch | kral |
| Ungarisch | király |
| Walisisch | brenin |
| WestFriesisch | kening |