| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɑːnfʊə̯r/ |
| Trennung | aan·voer |
| Präsens | Präterium |
|---|---|
| aanvoer | - |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| aanvoerende | aangevoer |
| Albanisch | komandoj |
|---|---|
| Deutsch | befehlen; befehligen; gebieten; kommandieren; das Kommando haben über; steuern; beherrschen; in der Gewalt haben; Herr sein über |
| Englisch | command |
| Esperanto | komandi |
| Katalanisch | comandar |
| Niederländisch | aanvoeren; bevelen; commanderen; het bevel voeren |
| Papiamento | komandá; manda |
| Rumänisch | comanda; conduce |
| Saterfriesisch | befeele; gebjoode; kommandierje |
| Schwedisch | befalla; kommendera |
| Spanisch | acaudillar; mandar |
| Sranan | gi orda; komanderi |
| WestFriesisch | befelje |