"Ach, als 'k dan toch moet sterven," kreet ze in verslagenheid, "vergun mij dan, dat ik er mij eerst op voorbereid."

Krijtend van pijn sloeg de aap de deur dicht, maar toen viel de vijzel op zijn bakkes.

Luid begon het te krijten en het was niet tot bedaren te brengen, zolang de tsjoenster pijnigde.

Van ons kan wel eens gezegd worden: hoe harder gekreten hoe sneller vergeten.